Zer desberdintasun dago neutrala izatetik objetiboa izatera?

Pertsona neutrala izatea, bakoitzak bere iritzirik ez emateari dagokio, besteen iritziak entzutea eta zu iritzi guztien erdialdean egotea, zure iritziak haurrengan izan ditzakeen ondorio txarrei aurre egiteko.

Objetiboa izatea berriz, bakoitzak duen pentsatzeko modu edo sentitzeko moduari dagokio. Bakoitzaren iritzia, objetiboa da.

Neutralak izan gaitezke hezkuntzan?

Hasteko, neutrala izatea gauza oso zaila dela uste dut. Ikasgela batean zure iritziak zer nolako ondorioak izan ditzakeen inoiz ez baitugu jakingo. Nire ustez, irakasle guztiak galtzen dute neutraltasuna klaseetan eta beti ematen dute beren iritzia.

Nire ustez, bakoitzaren iritzia emateak ondorio txarrak izan ditzakeenez, hobe izango litzateke neutraltasunez jokatzea eta bakoitzaren iritzia norbaitek eskatzen badizu bakarka berari azaltzea. Izan ere, haur bakoitzak kezka desberdinak izan ditzake eta batzuei aholku bat iruditzen zaien iritzia, beste batzuentzat ez da egokia izango edo ondorio larriak izan ditzake.

Amaitzeko, ni irakasle izaten naizenean neutrala izatea gustatuko litzaidake, nire ikasleek beraien iritzia emanez bata bestearengandik ikastea eta ez nik emandako iritziengandik.

Hezkuntza- kultura- gizarteratzea

Nire iritziz, hezkuntza kultura desberdin bakoitzean dagoen ikasketa modu desberdina da. Ikasketa prozesu bat jasotzea, txikitatik hil arteko dena, hezkuntza jarraitu bat. Bizitza osoan ikasten baitugu zerbait.

Kultura berriz, herrialde bakoitzeko ohiturak, jazteko erak, hizkuntzak... hartzen dute parte bertan eta hezkuntzaren eraginez, kultura jaso duen hezkuntzaren araberakoa izango dela uste dut.

Gizarteratzea berriz, herrialde bateko kultura eta hezkuntzaren barnean egokiturik egokitua dela uste dut, herrialde bateko partaide izatea, herrialdeko gizartean parte hartzeari dagokiola uste dut. Gizarteratzea, herrialde bateko hezkuntza eta kultura jasotzean gertatzen dela deritzot.